As primeiras noticias documentadas sobre este edificio de planta de salón datan da primeira metade do século XVIII, pasando por sucesivas modificacións, sendo a arquitectura que hoxe contemplamos do século XIX, con trazos claramente historicistas que transformaron por completo o templo, dende o coro, arco triunfal, bóveda do presbiterio, paredes e espadana do seu interior ata a fachada exterior lisa, sen ordes e cun clásico frontón
Retablos: Retablo Maior.
· Imaxinaría: Sagrado Corazón de Xesús, Santa Mariña, Nosa Señora do Perpetuo Socorro, San Antonio de Padua, Santa Lucía, Nosa Señora do Rosario, Inmaculada Concepción e o Cristo Crucificado.
