Esta igrexa de planta de salón foi obxecto de numerosas reformas durante o século XIX, pero conserva a estrutura dos muros derivados da gran reforma iniciada en 1752. A nave está cuberta con madeira a tres augas e a cabeceira con bóveda de canón. A súa fachada rompe o esquema clásico pentagonal, pois o remate triangular presenta tres lados. A parte central serve de apoio á espadana cuadrangular dun só corpo con dous arcos de medio punto peraltados entre machóns nos que se colocan as campás. Como remate, tres pináculos, o central montado sobre un cilindro.
· Retablos: Retablo Maior, Retablo da Inmaculada e Retablo da Nosa Señora do Carme.
· Imaxinaría: Divino Salvador, San Xosé, Virxe do Rosario, San Roque, San Pedro, San Francisco de Asís, Cristo Crucificado e San Antonio de Padua
